Przepiśnik wypuszczony w świat...

Dorosły przedstawiciel grupy retro-przepiśników opuścił po miesiącu matczyne gniazdo. Próbuje odnaleźć się w nowym środowisku. W okresie jesienno-zimowym aklimatyzację w kuchennym otoczeniu ułatwiają długie wieczory, spędzane przy gotowaniu przez przywódcę stada. Z obserwacji wynika, że gatunek ten doskonale odnalazł się w nowej sytuacji i poradzi sobie w nowych dla siebie warunkach życia.

Czytała Krystyna Czubówna


Takie MMS'y to ja lubię!

Zobaczcie jak prezentuje się świeżo odebrany przez Panią Grażynę przepiśnik, w Jej uroczej kuchni :)

P.S. Te zdjęcia są dla mnie chyba największmy dowodem zadowolenia, dziękuję!

1 z 10

Są i one!
Wydaje Wam się, że to zbyt wcześnie na świąteczne prezenty? Nic bardziej mylnego.

Bądźmy realistami- dział logistyczny w firmie Świętego Mikołaja nigdy nie śpi. W końcu dostarczenie prezentów całemu światu w jeden dzień jest nie lada wyzwaniem, to też wymaga mozolnych przygotowań, na dłuuugo przed Świętami.

Powiem Wam... fajnie po raz kolejny być świątecznym elfem i pomagać temu poczciwemu brodaczowi :)

Ale dosyć mojego biadolenia, bo sami wiecie... mogłabym tak godzinami, a przecież nie o to tutaj chodzi...

Dzyń dzyń dzyń... Dzwonią dzwonki sań!

Hm... można powiedzieć, że w tegorocznym wyścigu do świąt wyprzedziłam nawet ciężarówkę Coca-Coli :)
Pierwsze zamówienie na bożonarodzeniowe upominki dla najbliższych dostałam już... w maju!

Zawsze wydawało mi się, że to ja bardzo wcześnie zaczynam obmyślać prezentowo-świąteczne szaleństwo, ale tym razem Pani Grażyna wyprzedziła mnie bez pardonu. A żeby było ciekawiej, bardzo mnie to cieszy :)

Wiecie przecież ile frajdy daje mi każde zamówienie, a to, w połączeniu z możliwością stworzenia dla kogoś prezentu, tworzy dla mnie istny eliksir szczęścia- serio.
Wprawdzie trudno zrobić tyle przepiśników "od tak", ale z doświadczenia wiem, że byłabym w stanie zarwać trochę nocek i uwinąć się z tym raz-dwa. Na szczęście (ku własnemu zdziwieniu) tym razem staram się dawkować sobie tę radochę i powoooli, powoooli, kroczek po kroczku robię każdy ze spersonalizowanych notesów po kolei.

Zobaczcie, jak prezentuje się przedsmak kuchennego szaleństwa, które zawładnęło moją głową :)

A wsadzę Babę do kuchni! Niech siedzi...

... i gotuje mi szczawiową.
Aaaaaa, bo ja Wam chyba nie mówiłam... Paula- moja "frendziówa od serducha", gotuje najlepszy krupnik i szczawiową na świecie! (Mamo, wybacz...)

Niestety, restauracja "U Pauli" już jakiś czas temu zmieniła lokalizację i nawet opcja "na dowóz" bywa czasem kłopotliwa :(
Ale taki łasuch jak ja nie poddaje się nigdy. "Rzeki przepłynęłam, góry pokonałam..." Aż w końcu dotarłam.
No dobra, przesadzam. Podróż odbyła się bez najmniejszego kłopotu, ale blisko nie było... Ale było warto jechać :) Zupka pyszna, a i zobaczyć tego Pyskola było bardzo miło...

No i przy tej okazji dostarczyłam zamówiony dawno temu przepiśnik.
Mam nadzieję, że nowa właścicielka jest zadowolona z prezentu, a Wam jak się podoba?

Kopciuszek wraca do kuchni, a w rękach ma ręcznie robiony przepiśnik.

Wystawny bal maskowy i dekorowanie pokoju Księżniczki mam już za sobą.
Jak na kopciuszka przystało, schodzę na ziemię i z bajki trafiam prosto do kuchni. A to wszystko za sprawą drugiego segregatorowego przepiśnika. Poprzedni-w kolorze ognistej czerwieni, ustąpił miejsca temu- w typowych kolorach retro.
Poza ciepłymi odcieniami beżu i brązu są też groszki i kokardki, czyli wszystko to, co Kasia lubi najbardziej.

Pamiętacie, kiedy pokazywałam Wam ten temperamentny segregator? Pisałam wtedy, że zyskałam 1kg doświadczenia do zrobienia kolejnego egzemplarza i... zaowocowało :)
Retro-przepiśnik, z wyjątkiem znalezienia retro-segregatora
*(retro-segregator- pojęcie wywodzące się ze słownika kasiowego, powstałe w 2014 roku, oznaczające segregator pozbawiony kosmicznych otworów, szpecących wierzchnią okładkę segregatora),
nie przysporzył żadnych problemów. Wręcz przeciwnie- wiele frajdy.

Tak więc podsumowanie:
1kg radości ze zrobienia drugiego obiecanego segregatora (ciekawe czy nowa właścicielka podziela mój entuzjazm ;) )
0 nowych siwych włosów
1 segregatorowy przepiśnik

Ale co tu dużo gadać, patrzcie sami:

Misja pod kryptonimem "segregacja"

Spokojnie, nie będę dziś znowu EKO, nie zamierzam wmawiać Wam, jak ważne jest segregowanie odpadów (chociaż podobno jest). ;)

Bohater dzisiejszego wpisu też nie jest odkryciem roku.
Reasumując: wieje nudą.

Ale powiem Wam, że chyba jednak zacznę tę nudę lubić.(żartowałam ;) )
Taki ten segregatorek był szarutki, taki niepozorny. Ale jednak prawda wyszła na jaw: cicha woda brzegi rwie. A i ja w chwilach stresowych (wtedy nie nazwałabym tego tak delikatnie), miałam ochotę porwać ten segregator w strzępy. Napsuł mi niemalże tyle samo nerwów, co ta mała szara myszka, która postanowiła sobie kiedyś zamieszkać z nami i wyjadać z szafek moje zapasy czekolady. O, a czekolady przy robieniu tego przepiśnika potrzebowałam jak powietrza.
Na szczęście ja- ostoja spokoju-(zaraz, zaraz, czy słyszę jakiś chichot? ;> ) wzięłam go na przetrzymanie i pokonałam wszystkie kłody, które rzucał mi pod nogi :)

Podsumowując:
1kg doświadczeń do zrobienia drugiego obiecanego segregatora
0 ofiar w ludziach
3 nowe siwe włosy
1 segregatorowy przepiśnik